روزنامه خراسان نوشت: آقا و ۳۳ ساله هستم. مشکلم این است که فکرهای بد، آرامشم را به هم می‌زند. هر روز فکر می‌کنم که به زودی، همسرم تنهایم می‌گذارد و می‌ترسم که تنها بمانم. به خانمم شک هم دارم چون مدام گوشی دستش است. لطفا راهنمایی کنید.
این روزنامه در پاسخ این مخاطب نوشته: اضطراب از دست دادن فرد عزیز زندگی و همزمان شک کردن به او فشار روانی بسیار سنگینی به شما وارد می‌کند. بهتر است، به این نکات توجه کنید:
۱. بررسی ریشه‌های درونی
معمولا این مدل از افکار ریشه در موارد زیر دارد:
*اضطراب جدایی| شاید در گذشته تجربه‌ای داشته‌اید مثلا در کودکی یا روابط قبلی که در آن فردی که به او وابسته بوده‌اید شما را رها کرده است.
*خودباوری پایین| گاهی اوقات ما خودمان را به اندازه کافی ارزشمند نمی‌دانیم و ناخودآگاه فکر می‌کنیم چرا او باید با من بماند؟ حتما کسی بهتر را پیدا می‌کند و من را ترک می‌کند و حتی کوچک‌ترین رفتار مثل کار با گوشی را بی‌عاطفگی تلقی می‌کند.
*نیاز به کنترل| شک کردن نوعی تلاش ناخودآگاه برای کنترل محیط است.
۲. تحلیل رفتار همسر(گوشی به دست بودن)
در دنیای امروز گوشی بخش جدایی ناپذیر از زندگی شده است و الزاما به معنای خیانت نیست که می‌تواند مواردی مثل ارتباط با دوستان و چک کردن اخبار یا اینستاگرام و... باشد.
۳. گام‌های عملی برای مدیریت این وضعیت
گفت وگو به جای اتهام| به جای این‌که بگویید چرا همیشه با گوشی هستی حتما داری با کسی حرف می زنی، از جملات من استفاده کنید: مثلا این که «من اخیرا احساس تنهایی می‌کنم وقتی می‌بینم بیشتر وقتت را با گوشی می‌گذرانی حس می‌کنم از من دور شدی و این موضوع من را مضطرب می‌کند. دوست دارم وقتی کنارم هستی بیشتر با هم وقت بگذرانیم.
تقویت اعتماد به نفس و استقلال عاطفی| سعی کنید دوباره به سمت علایق شخصی و فعالیت‌هایی که خودتان را شاد می‌کند بروید. وقتی شما فردی مستقل و با اعتماد به نفس باشید جذابیت شما در رابطه هم بیشتر می‌شود.
ایجاد زمان‌های بدون فناوری| با هم توافق کنید که مثلا شبی نیم ساعت گوشی ها کنار باشد. این کار به شما آرامش می‌دهد و کیفیت رابطه را بالا می‌برد.
کمک گرفتن از متخصص| اگر این افکار و شک، اختلال در عملکرد و خواب ایجاد کرده و یا حتی درگیری‌های لفظی با همسرتان دارید حتما از روان‌شناس کمک بگیرید.
